Հեղինակ:

Պոեզիա

*** Ստվերներդ վաղուց մաշվել են դեմքիցս, Եվ բույրդ չեմ հիշում, Ծիծաղդ կարկատեցի, բայց մաշվեց, մաշվեց, մաշվեց… Հայացքներդ վաղուց չվել են…