Համր թախիծ

Հեղինակ:

Անձրեւ

Միսմինակ արթնցայ ես — օտար

այս քաղաքին մէջ

Անձրեւը ամէն ինչ

իր հարազատ գոյնին կը ներկէր

Լեցուեցաւ հոգիիս մեջ

համր թախիծ

ծանր իրականութիւն

Դէպի տուն երթայի անգամ մըն ալ

եւ լայի իր մէջ

 

 

Բանաստեղծը մահացեր է

Զահրատին

Հոգին թռեր է

Մարմինը իր անկողնին մէջ ձգած

Նամակի պարապ պահարանի մը նման

Այդպէս բերանը բաց

Մինչդեռ բանաստեղծը մահացեր է

Գրեր է մեզի իր վերջին քերթուածը

Բառերը պակաս

 

 

Շնորհակալութիւն ու ներողութիւն 

Շնորհակալ եմ

Քանզի անունս սորվեցաք

 

Բազմաթիւ էիք մերթ

Դուռս փակեցի

Կամացուկ մը բաժնուեցայ ձեր բոլորէն

 

Չգիտցաք նոյնիսկ հնարաւոր էր

Թէ դուք կ՛անցնէիք մտքէս

Խնդրեմ ներեցէք

 

 

Հռոմ

Անցանք Հռոմի լայն հրապարակներէն

Փոքրիկ քայլերովը զաւակներուս

Պիստակին կճեպները թափթփեցան մեր գրպաններեն

 

Պտտեցանք թանգարանները

Քալեցինք հսկայ յուշարձաններու առջեւէն

Զաւակներուս տաք ձեռքերը ափերուս մէջ

 

Ոչ ոք կը սպասէր մեզի

Ոչ ոք ողջերթ մաղթեց մեր դարձի ատեն

Երբ կը բարձրանար մեր օդանաւը դէպի վեր

Ձեռք ըրինք

Այս հրեշտակներու քաղաքին

Ուր 99  ապրիլին եկած էինք մենք

 

 

Թուրքերենից  թարգմանութիւն` Յովհաննէս Շաշքալ

Անդին 04.2018

 

Կարծիքներ

կարծիք