Ազդակ օրաթերթ. ներկան և մանավանդ հեռանկարը

Լուսանկար

-Պարոն Կանդահարյան, Ազդակ օրաթերթը լույս է տեսնում 1930 թվականից և, փաստորեն, մեծ պատմություն ունի, ունեցել է հրաշալի խմբագիրներ, որոնց թվում է նաև Մուշեղ Իշխանը: Այսօր Դուք եք խմբագրումԱզդակը: Որքանո՞վ է պատասխանատու նման պատմական մամուլը խմբագրելը:

 

Ազդակի առաջին համարը լույս է տեսել 1927-ին, հիմնադիրն է եղել Հայկ Բալյանը, հետագային՝ 1965-ին, թերթը անցել է Դաշնակցությանը և դարձել կուսակցության պաշտոնաթերթը:Ազդակի պատկանելիությունն ու պատմությունը շատ պարտավորեցնող է՝ անվերջ ճիգի մեջ լինելու, պահելու թերթը այն բարձրունքի վրա, որին հասցրել են մեծ խմբագիրները: Սա մեծ պատասխանատվություն պահանջող գործ է: Այդ պատասխանատվությունը մենք այսօր ստանձնել ենք հավաքական աշխատանքով, և, կարծում եմ, դա անում ենք ուժերի առավելագույն լարումով: Բայց մամուլը միայն պատմություն չունի, այլ ներկա և մանավանդ հեռանկար: Մեր առաջնային խնդիրներից է Ազդակի աշխատանքներին երիտասարդ սերնդին ներգրավելը և համապատասխան լրագրող մարդուժ պատրաստելը: Բայց պետք է ասել, որ խնդիրները փոխկապակցված են: Նույնքան անհրաժեշտ է նաև ընթերցող մարդուժը, առանց որի լրագրողականությունը կկորցնի իր իմաստը: Սփյուռքի պայմաններում այս ուղղությամբ համալիր ծրագրերի վրա պետք է աշխատել, և այստեղ անելիք ունեն ոչ միայն մամուլի ներկայացուցչիները, այլև ընդհանրապես համայնքի կրթության և մշակույթի ոլորտների պատասխանատուները:

 

-Ի տարբերություն մամուլի այլ օրգանների՝ Ազդակի առաքելությունը նաև հայապահպանության խնդիրն է: Այս օրերում այդ ուղղությամբ Ազդակն ի՞նչ գործունեություն է ծավալում:

 

-Սփյուռքում արևմտահայերենով օրաթերթը, կարծում եմ, ինքնըստինքյան հայապահպանման կարևորագույն գործերից է: Անվերջ խոսում ենք արևմտահայերենի վտանգված լինելու մասին, իսկ այդ վտանգի դեմ գործնական պայքարը ամեն օր արևմտահայերենով օրաթերթ հրատարկելն է, հայկական աշխարհի իրադարձությունները առօրյա պարբերականությամբ մեկնաբանելը, կայքը ժամանակին թարմացնելը, արագ լրահոսը կազմակերպելը, մանկապատանեկան հավելված հրատարակելը, լսարան-քննարկումներ անցկացնելը: Բայց այսօր սփյուռքահայ առաջատար մամուլի առջև դրվել է նաև քաղաքական մտածողություն ձևավորելու, հայրենիք-սփյուռք կապերի ամրապնդման ենթահող կառուցելու, այսօրվա լրատվադաշտի բաց համակարգի պայմաններում ակտիվ համագործակցելու խնդիր: Ժամանակներն ու պայմանները փոխվել են, և հայապահպանման առաքելությանն առընթեր կա քաղաքական խնդիր, մանավանդ տեղեկատվական ոլորտում առաջ մղվող պատերազմին պատրաստ լինելու և հակառակորդի ապատեղեկատվության դեմ կանգնելու: Կարծում եմ՝ այս հանգամանքներն ավելացել են հայապահպանման առաքելության վրա:

 

    -Ես ծանոթացա Ազդակի բացառիկ թողարկմանը, որը նվիրված էր Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակին: Համարում մասնավորապես թեմատիկ հրապարակումներ էին և հիմնականում վկայություններ: Չե՞ք կարծում, որ հասարակության մեջ սկսվում է մի այլ փուլ,ես կասեի՝ հաղթանակների, քանզի լացը և սուգը այս տարի ապրիլին վերացավ՝ սկիզբ դնելով աննախընթաց համազգային միասնության:

 

-Թույլ տվեք չհամաձայնել, որ դեռևս լացի փուլում ենք՝ դա վաղուց անցել ենք: Իսկ Ազդակիբացառիկ համարի բովանդակության նյութերը ավելի գիտահետազոտական աշխատություններ են, հուշագրություններ, որոնք կարող են իբրև սկզբնաղբյուր համարվել հետագա գիտական աշխատանքների համար: Այս համարի դրական հատկանիշն այն է, որ աշխատակիցները բոլորը երիտասարդներ են, ինչը ցեղասպանագիտական հայեցակետից հեռանկարային է և հուսադրող։

Մենք համագործակցել ենք Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի և ԵՊՀ հայագիտական հետազոտությունների ինստիտուտի ցեղասպանագիտության բաժնի հետ, և կարող եմ ասել, որ Երևանը լրջորեն հավակնում է դառնալ ցեղասպանագիտության կենտրոն, և դա կլինի օրինաչափ ու արդարացված: Մեր այսօրվա երիտասարդությունը դա է վկայում: Իսկ Ազդակը իր բացառիկ համարով այս հրամայականն է հիշեցնում:

 

-Ես տեղյակ եմ, որ թերթն ունեցել է նաև գրական և այլ հավելվածներ: Այսօր օրաթերթը դեռևս ունի՞ գրական հավելված և  ամենակարևորը՝ընթերցող:

 

Ազդակ գրականի հավելվածը խմբագրում էր գրականագետ Պողոս Սնապյանը, նրա մահից հետո հավելվածի հրատարակությունը առկախվել է: Բայց ես համոզված եմ, որ դրա գոյությունը անհրաժեշտություն է: Պետք է կազմակերպել Ազդակ գրականի վերահրատարակությունը:

-Բացի տպագիր մամուլից և կայքից Ազդակը ի՞նչ հարակից գործունեություն է ծավալում:

 

Ազդակը կազմակերպում է մամուլի լսարաններ, որտեղ քննարկվում են մամուլի հետ կապված տարբեր խնդիրներ: Հաճախ ՀՀ-ից հրավիրում ենք դասախոսներ, պատմաբաններ, լրագրողներ: Հրատարակում է նաև մանկապատանեկան հավելված:


-Չե՞ք կարծում, որ Անդինն ու Ազդակը պետք է համագործակցեն:

 

-Հայրենի ևսփյուռքյան մամուլի միջև համագործակցությունը, իհարկե, միշտ ցանկալի է: Իսկ հատուկԱնդինի համար կարող եմ ասել,որ Անդինով տպավորված եմ թե իբրև այլազանություն, թե իբրև պրոֆեսիոնալիզմ, թե իբրև խորքային թեմաներ արծարծող ժամանակակից ձևավորումով ամսագիր:

Շնորհավորում եմ բարձրամակարդակ մամուլ հրատարակելու համար:

Կարող ենք ձեռնարկել խորհրդակցություններ համագործակցության ուղիները ճշտելու և այն գործնականացնելու համար:

 

Հարցազրույցը՝ Անի Տեր-Գուլանյանի

 

 

Անդին 5, 2015

Share

Կարծիքներ

կարծիք