Կռունկ ուստի կուգաս

20152511123033177

-Կռունկ-

Մեր ետեւը շարք մը կար
Մեր առջեւը շարք մը կար
Իսկ ես անձայն կ’ընթանայի

Արտօնեալ է քայլքն այս
Այս մրմուռը օրինական
Միշտ կրնկուող սպասելի
Բայց ո՞ր հետքի ճայթքէն զազրած
Ո՞ր մարդկային սաղմալոյսէն
Ելաւ յանկարծ մթութիւնն այս
Դարձաւ կեանքի գիր հողեղէն
Եկայ ասօր գծելու սահմանները իմ հոգւոյն
Պարզ ու անմահ մէկ հոգոցով,
Միահիւսուած հին եսերեուն
Նոր եսրեսուն մարդոց

Հող էր տուն էր երգ էր շաղուած արարումի
Միշտ կաթկթող երկինքն այս
Բայց ետ նետել հողի պատրանք
Ետ ուղարկել յարութիւններ
Այդպէս ըսիք դուք հրաշքներ

Կանգնած այժմ հեռու անհաս
Յորձանք-հրաշք հարցին վրայ
Ես կը գրեմ կարօտս անկերտ
Ընթացքս խենթ, գաղնիքս կեանք

-Ուստի-

Ով մարդավէրք արտոյտներ
Ով հաւաքաբեր գոյ
Ով առաքելութեան բջիջ
Ուստի էր եւ ուստի ով պիտի բանի
Տեսքը այս այլայլումին
Այդ նողկալի փոփոխութեան
Ուստի մահն է որը միշտ կայ
Ուստի կանչն է որը միշտ կայ
Էակերտ փորձութեան խայթով

Հասանք հանգիստն է՞ր
Ծնունդի կայարանն այս
Գանկաձեւ աշխարհէ ետք
Ոսկրաձայն հրաւերներէ վերջ
Խնկում ամէնօրուայ
Բարեւներ անմահ
Ես եղայ աղօթք
Այս անգամ աստուածներու անուրջը օծող
Ուստի է միշտ
Ուստի է յոյս

-Կուգաս-

Կը տեղա՞յ վայրի մարդկային երդման
Կը հալի՞ ձիւնը մարդկային տենդին
Կը խմէ՞ կեանքն այս քրտինքը օծման
Կը քաւէ՞ տեղը իր մեղքը վերջին

Ժամը կուգայ
Կուգան հոսքեր
Կուգայ կարիքը ընդմիշտ
Կ’աւետեն ակունք
Կը խնկեն արմատ
Երբերու խզմամբ
Կը հասնին կ’ըլլան

Եւ աշխարհասփիւռ ու աշխարհասէր
Սպասումը մեր կը ճառագայթէ
Օրհնելով ամէն շրջադարձերը
Օրհնելով ամէն շարքերը մարդոց

Ես եմ այժմ
Կռունկ Ուստի Կուգաս

Անդին 4, 2015

Կարծիքներ

կարծիք